Medicijnen en artrose bij de kat

Medicatie is vaak onderdeel van de behandeling van een kat met artrose. We proberen het medicijngebruik te minimaliseren maar soms heeft een kat dit nodig voor een pijnvrij leven. Katten met artrose hebben pijn aan de aangedane gewrichten, waardoor katten beweging gaan vermijden. 

NSAID’s

Mogelijk de belangrijkste behandeling van katten met artrose bestaat uit het geven van een pijnstiller/ontstekingsremmer, beter bekend als een NSAID. Voor mensen en honden zijn er veel verschillende NSAID’s beschikbaar en geregistreerd. Voor de kat geldt dit niet. Er zijn verschillende pijnstillers die aan de kat voorgeschreven kunnen worden.

Meloxicam wordt het meeste gebruikt. Van Meloxicam staat vast dat het goed werkt bij de kat met artrose en dat het goed verdragen wordt bij langdurig gebruik. Het is daarnaast een medicijn dat makkelijk gedoseerd kan worden omdat het vloeibaar is. Daardoor is het ook mogelijk om na het starten van de therapie de dosering langzaam te verlagen tot op het niveau dat het nog goed werkt. Uit studies blijkt dat de dosering soms kan worden verlaagd naar 1/5 van de door de fabrikant voorgeschreven dosis.
 
Een andere pijnstiller die bij de kat gebruikt kan worden is Robenacoxib. Ook dit middel wordt goed verdragen en kan ingezet worden bij de behandeling van artrose bij de kat. Dit middel wordt gegeven in de vorm van een pilletje en veel katten nemen dit in zonder enige problemen. 

Zowel meloxicam als robenacoxib mogen langdurig gebruikt worden bij de kat. 
 
Ketoprofen is een ook een pijnstiller maar geregistreerd voor het gebruik van slechts 5 dagen. Tolfenamine zuur, ook een NSAID maar in verband met zijn koortsverlagende eigenschap slechts voor 3 dagen geregistreerd en dus niet inzetbaar bij chronische pijn bij artrose.
 

Bijwerkingen NSAID

Maagdarmproblemen

De belangrijkste bijwerkingen van Meloxicam bestaan uit problemen met de maag, darm en nieren. Als er bijwerkingen optreden door Meloxicam dan betreft het in 94% van de gevallen braken of diarree. Als deze klachten langer dan 2 dagen duren, wordt er geadviseerd te stoppen met de medicatie. Indien gewenst, kan een aantal dagen na het verdwijnen van de bijwerkingen weer gestart worden met een lagere dosering. Mochten de klachten dan terug komen en de kat heeft de pijnstiller  echt nodig dan is het verstandig om de Meloxicam te combineren met een maagzuurremmer of op zoek te gaan naar andere medicijnen.

Nierproblemen
Van NSAID’s (Meloxicam) is ook bekend dat het nierproblemen kan veroorzaken of kan resulteren in het sneller achteruit gaan van de nierfunctie. Meloxicam blijkt gelukkig minder schadelijk dan men zou verwachten. Gebruik Meloxicam toch altijd in goed overleg met uw dierenarts. Uit onderzoek blijkt namelijk dat van de opgenomen Meloxicam 80% het lichaam verlaat via de ontlasting en 20% via de nieren. Dit betekent dat de belasting voor de nieren minder is dan bij hond en de mens. Daarnaast bleek dat het geven van Meloxicam aan katten met een iets verminderde nierfunctie geen gevolg had tot verslechterde nierfunctie, maar geheel onverwacht zelfs iets verbeterde. Hiervoor zijn 3 verklaringen:

  • Katten die minder pijn hebben eten en drinken meer (zeker als ze veel blikvoer krijgen). De positieve energie balans en normale vocht opname maakt dat de nierfunctie zich stabiliseert. 
  • Er wordt vermoed dat de kat zich door het geven van een pijnstiller beter voelt en minder stress heeft. Van stress staat vast dat het onlosmakelijk de nierfunctie beïnvloed.
  • Als laatste reden dat katten met Meloxicam behandeling een verbetering van hun nierwaarden lieten zien is te danken aan de ontstekingsremmende functie van het medicijn. Deze eigenschap lijkt ook de ontsteking te remmen die zorgt voor nierfale

NSAID in combinatie met andere medicatie

NSAID’s binden zich net als bij de hond en de mens aan bloedeiwitten. Indien Meloxicam wordt gecombineerd met medicatie die dat ook doet, kan dit ernstige bijwerkingen geven. ACE remmers, of diuretica worden vaker voorgeschreven aan de oudere kat met nier- en of hartproblemen. Krijgt de kat deze medicatie, dan is het verstandig de dosering van de Meloxicam te halveren ten opzichte van de door de fabrikant voorgeschreven dosering. 

Andere pijnstillers dan NSAID’s 
Bij de mens en de hond worden er naast ontstekingsremmers en pijnstillers als Meloxicam ook andere medicijnen voorgeschreven die de pijn onderdrukken. Voor de kat met artrose kan een deel van deze medicijnen ook gebruikt worden. Echter is er nog onvoldoende wetenschappelijk bewijs voor de werking. Deze middelen kunnen in goed overleg met uw dierenarts wel worden voor geschreven.

Er zijn dan een aantal zaken waar rekening mee gehouden moet worden. Middelen als Tramadol en Gabapentin zijn erg vies voor de kat, het wordt dan lastig de medicatie te geven. Amantadine moet apart worden verwerkt in capsules om overdosering te voorkomen en Aminotryptiline blijkt bij de kat ook nogal wat bijwerkingen te hebben (zwaarder worden, lusteloosheid en minder vachtverzorging). Natuurlijk kan in individuele gevallen toch worden uitgeweken naar deze medicijnen maar dat moet dan in goed overleg tussen de dierenarts en u.

We kunnen voor de kat met artrose ook uitwijken naar de stoffen die qua werking lijken op morfine (butorphanol, buprenorfine, fentanyl patches). Butorphanol en buprenorfine kunnen via de mond worden gegeven en de fentanyl zal middels een pleister toegediend moeten worden. Dit laatste maakt chronische toediening niet echt voor de hand liggend. Daarnaast is fentanyl ook bekend vanwege zijn verslavende effect en kan er dus na een aantal weken niet gestopt worden zonder afkick verschijnselen.
 
Artrose behandeling

De artrosebehandeling kan een of meer van de volgende 10 behandelmethoden bevatten, waarvan medicatie er één is. Vaak bestaat het behandelplan uit een combinatie van meerdere methoden.

Bekijk ook de andere onderdelen van de behandeling van artrose of laat u voorlichten over alle opties voor úw dier op onze Artrosepoli

   

Gerelateerde artikelen